opgave 1Opgave 1 Fantasie en wetenschap



In 1969 publiceerden de antropoloog Brent Berlin en de linguïst Paul Kay in hun boek Basic color terms: their universality and evolution hun onderzoek naar de wijze waarop bij de mens het kleurenspectrum ontstaat. Volgens hen worden kleurtermen in een vaste volgorde opgenomen in een taal. Bij elke cultuur is vast te stellen in welke fase van het opnemen van kleurtermen die specifieke cultuur zich bevindt. Hun basisopvatting is, dat bij ieder mens het spectrum is ingedeeld in elf à twaalf basiskleuren. Dat is zelfs het geval wanneer de eigen taal niet zoveel basiskleurtermen heeft. tekst 1 Als een taal maar twee kleurtermen kent, bevindt deze zich volgens Berlin en Kay in fase 1. De termen komen dan altijd neer op zwart en wit. Als er een derde woord bestaat, is dat altijd rood: fase 2. Vervolgens verschijnen groen en geel: fase 3 en 4, enzovoort. Het zesde woord dat opduikt is vrijwel altijd blauw. En dan komt bruin, zo ontdekten Berlin en Kay. En pas als een taal meer dan acht basale kleurtermen heeft, komen paars, roze, oranje en grijs erbij. bron: NRC Handelsblad van 8 mei 1999 Logisch positivisten hebben een criterium gesteld waaraan wetenschappelijke uitspraken van alle wetenschappen zouden moeten voldoen, namelijk verificatie.


tekst 2 Uit een recent onderzoek van de Britse psychologe Debi Roberson blijkt dat de Berinmo (een geïsoleerd levend Papoeavolk) een ander kleurenonderscheid hebben dan Europeanen. Gewapend met 160 systematisch geordende kleurenfiches ondervroeg Roberson de Papoea’s in langdurige sessies naar hun algemene kleurtermen. En wat bleek? De Berinmo gebruiken vijf ’basale kleurentermen’. Eén term domineert het spectrum: Nol (blauw/groen). Verder gebruiken ze Wor (bruin/groenig/geel/oranje), Mehi (rood/oranje/roze), Wap (’licht’/wit) en Kel (’donker’/zwart). bron: NRC Handelsblad van 8 mei 1999

→ Is naar jouw mening het onderzoek van Roberson bij de Berinmo een weerlegging van de theorie van Berlin en Kay? Geef in je antwoord aan wat men onder een weerlegging van een theorie verstaat. Of het bovenstaande onderzoek van Roberson nu wel of niet de theorie van Berlin en Kay weerlegde, toch pasten Berlin en Kay hun theorie aan en kwamen nu tot zes kleurtermen in plaats van elf. tekst 3 Berlin en Kay vonden steun in onderzoek waaruit zou blijken dat baby’s van vier maanden al de kleuren rood, geel, groen en blauw zien (op grond van baby-reacties op wisselend gekleurde lampen). In recente publicaties leggen Berlin en Kay de nadruk op de ’echte’ basale kleuren zwart, wit, rood, geel, groen en blauw. bron: NRC Handelsblad van 8 mei 1999 Zij zoeken met deze aanpassing van de volgorde waarin kleurtermen in een cultuur ontstaan dus steun bij een onderzoek naar kleurwaarneming bij baby’s.

→ Beredeneer aan de hand van tekst 3 hoe Berlin en Kay deze aangepaste theorie zouden kunnen onderbouwen. In hetzelfde artikel wordt de volgende kritiek genoemd: tekst 4 Maar zelfs deze beperktere uitgangspunten zijn omstreden. Want uit andere onderzoeken blijkt juist weer dat oranje door peuters, studenten en Papoea’s het best onthouden wordt. En tegen ’aangeboren’ kleurenindeling pleit volgens sommigen ook het verschijnsel dat kinderen tot zeven jaar oud de grootst mogelijke moeite hebben om de juiste namen aan de juiste kleuren te verbinden. Terwijl ze de kleuren zelf prima kunnen onderscheiden en desgevraagd ook vaak een hele lijst van beschikbare kleurennamen kunnen opdreunen. Maar de combinatie van die twee blijft lang een probleem. bron: NRC Handelsblad van 8 mei 1999

→ Beredeneer hoe Berlin en Kay de kritiek uit tekst 4 zouden kunnen weerleggen. Een van de radicaalste critici van de theorieën van Berlin en Kay is de Britse antropologe Barbara Saunders. Ze is van mening dat culturen van oorsprong helemaal geen algemeen kleurbesef hebben, maar dat dit pas in contact met de westerse cultuur ontstaat. De volgende tekst geeft een indruk van haar denk- en werkwijze.

tekst 5 In het proefschrift waarop ze in 1992 in Utrecht promoveerde ( The invention of basic color terms ), poneert ze dat noch kleur, noch ruimte, noch klok-tijd ’natuurlijke’ indelingen van de wereld zijn. Het zijn geen universele eigenschappen van de mens, maar abstracties die via onderwijs en veelvuldig gebruik het moderne wereldbeeld zijn gaan bepalen. Saunders beschouwt het Westers kleurensysteem als een vrij recente uitvinding. „Kijk”, wijst Saunders, „daar ligt een fel rode multomap. Als je je huis wilt verven, is zo’n kleursysteem erg handig. Maar vroeger kwam dat rood alleen maar voor bij klaprozen. Ik denk dat die ’kleurervaring ’ toen geen zelfstandig bestaan had tenzij een bepaalde technologie dat nodig maakte. Bijvoorbeeld de Romeinen hadden dankzij hun grootschalige wol- en leerindustrie veel kleurtermen, in verband met het verven van wol en leer. De ’algemene’ kleurnamen die meestal voorkomen, benadrukken meestal geen kleur maar ’schittering’, lichtheid of iets anders. Waarom ook zou het huidige abstracte kleurenspectrum bij de aanduiding van voorwerpen altijd belangrijker moeten zijn dan al die andere eigenschappen van een ding: schittering, flikkering, fonkeling, vorm, fluorescentie, contrast met de omgeving, noem maar op?” bron: NRC Handelsblad van 8 mei 1999

In het uur dat de geesten terugkeren naar God moet je naar je paarden kijken; dan zal je

Bij dit examen hoort geen uitwerkbijlage.













