opgave 5Opgave 5 Draadrecorder
In 1930 kwam de voorloper van de huidige

cassetterecorder, de zogenoemde
magnetofoon, op de markt.
In tegenstelling tot de cassetteband van nu,
werd in de magnetofoon een stalen draad
gemagnetiseerd. Daarom wordt het apparaat
ook wel draadrecorder genoemd.
Zie figuur 13.
In figuur 14 zie je een schematische tekening van de draadrecorder.
figuur 14
In figuur 15 is de opname/weergavekop vergroot en schematisch weergegeven.
De staaldraad beweegt langs de kop. Tijdens de opname ontstaan dan in de draad
gemagnetiseerde gebiedjes. In figuur 16 is een klein stuk van de staaldraad sterk vergroot
getekend. De pijltjes geven de magnetisatierichting van de gebiedjes aan.
191p
Leg uit waarom geluid niet kan worden opgenomen met een koperdraad en wel met een
staaldraad.
202p
Leg met behulp van figuur 15 uit hoe bij de opnamekop de gemagnetiseerde gebiedjes zijn
ontstaan.
Bij het afspelen van de staaldraad werkt de opnamekop als weergavekop.
Door de schakelaar op ’weergave’ te zetten wordt de luidspreker in plaats van de microfoon
aangesloten. Bovendien wordt dan de wiskop van de draad af gehaald.
213p
Leg met behulp van de figuren 14 en 15 uit waarom het opgenomen geluid wordt
gereproduceerd als de staaldraad de weergavekop passeert.
De staaldraad gaat met een constante snelheid van 4,6 cm/s langs de opnamekop.
223p
Bereken de lengte van de draad die nodig is voor een opname van 45 minuten.
Om te voorkomen dat oude geluidsopnamen door een nieuwe opname heen klinken, wordt
bij het opnemen altijd de wiskop ingeschakeld. De draad loopt eerst langs de wiskop waarin
een sterk signaal met een hoge frequentie (meestal 100 kHz) wordt opgewekt.
232p
Leg uit waarom dit wissignaal zo’n hoge frequentie heeft en niet een frequentie van
bijvoorbeeld 10 kHz.
Let op: de laatste vragen van dit examen staan op de volgende pagina.
opgave 6Opgave 6 Castor-container
Het radioactief afval van Duitse kerncentrales wordt in zogenaamde Castor-containers per
trein naar de opwerkingsfabriek in La Hague aan de Franse kust afgevoerd. Zie figuur 17.
figuur 17
Een Castor-container is een cilindervormig vat met een stalen wand van 50 cm dikte, waarin
ongeveer 10 ton (1 ton = 1000 kg) aan afgewerkte splijtstofstaven bewaard kan worden.
Castor-containers worden luchtdicht afgesloten zodat de hoog radioactieve inhoud niet naar
buiten kan. De wand is niet alleen voor de stevigheid zo dik, maar biedt ook bescherming
tegen de straling.
243p
Geef voor elk van de drie soorten straling (α, β, γ) aan of deze wel of niet bijdraagt aan de
stralingsbelasting buiten de Castor-container.
Technisch is het mogelijk om containers met een dunnere wand te maken die toch stevig
genoeg zijn. Bovendien zou een container met een wand van 30 cm dikte aanmerkelijk
goedkoper zijn dan eentje met een wand van 50 cm. De stralingsbelasting zou dan
toenemen.
De halveringsdikte van staal is voor de betrokken straling gelijk aan 2,5 cm.
253p
Bereken met welke factor de stralingsbelasting zou toenemen als een container een
wanddikte van 30 cm in plaats van 50 cm zou hebben.
Het transport van Castor-containers gaat meestal per trein. In verband met de veiligheid
rijden die treinen slechts 20 tot 30 km/h. Het transport vindt plaats onder politiebewaking.
Voor de manier van bewaken moest men kiezen uit twee alternatieven:
- óf een beperkte groep van ongeveer honderd agenten mee laten reizen met de trein, wat
betrekkelijk goedkoop is,
- óf een enorme groep van enkele duizenden agenten langs de spoorlijn posteren, wat veel
geld kost.
Tabel 99E in Binas bevat de stralingsnormen die in de Europese Gemeenschap worden
toegepast. Politieagenten worden in dit verband gerekend tot de categorie ‘individuele leden
van de bevolking’. De stralingsnorm voor de effectieve totale lichaamsdosis is van
toepassing.
Agenten die met de trein meereizen, zouden een dosisequivalent oplopen van ongeveer
0,2 mSv per uur.
263p
Leg uit waarom men niet de goedkopere maar de duurdere manier van bewaken gekozen
heeft. Uit je antwoord moet blijken dat je tabel 99E van Binas hebt gebruikt.
De splijtstofstaven in de container zijn zeer radioactief. In een bepaalde container bedraagt
de activiteit 4,4·1017 Bq. Per vervalreactie komt gemiddeld 0,78 MeV energie vrij. Deze
energie wordt vrijwel volledig geabsorbeerd en omgezet in warmte.
273p
Bereken hoeveel warmte, in joule, per seconde in de container wordt ontwikkeld.