In alinea 1 is sprake van een probleem en een gevolg daarvan.
321pFormuleer in eigen woorden van welk probleem er nog meer sprake is
volgens de tekst.
Geef antwoord in een of meer volledige zinnen en gebruik voor je
antwoord niet meer dan 15 woorden.
Hieronder staan vier mogelijke redenen voor het noemen van de oproep
van de minister-president in alinea 4.
De minister-president wordt genoemd omdat hij
1 als politicus pleit voor een einde aan de online agressie en het geweld
dat op andere manieren wordt geuit.
2 een probleem aankaart dat vergelijkbaar is met een onderwerp dat in
de tekst besproken is.
3 een voorbeeld is van een politicus die vervelende ervaringen heeft
gehad met online agressie en verbaal geweld.
4 met dit citaat door zijn rol als politicus de argumentatie in de tekst
kracht bij kan zetten.
362pWelke van de onderstaande zinnen omschrijft het best de hoofdgedachte
van tekst 3?

Het geven van een mening heeft pas waarde als deze inhoudelijk
onderbouwd en doordacht is.

Het is een slechte ontwikkeling dat in discussies op internet zomaar
over alles een mening wordt gegeven.

Mensen moeten begrijpen dat zwijgen soms de beste manier is om
een mening te geven.

Om een discussie goed te laten verlopen is het soms beter om een
agressief geformuleerde mening te negeren.
tekstfragment 1
(1) Sinds de verkiezingen van 2002, toen de LPF (Lijst Pim Fortuyn)
verraste, vinden veel nieuwsorganisaties dat ze de voeling met hun lezers
of kijkers hebben verloren. Journalisten hadden de grote politieke onvrede
onder delen van de Nederlandse bevolking niet voorzien. Deze
vermeende kloof tussen burger en journalistiek leidde tot de veelvuldige
inzet van voxpop1) en overvloedige aandacht voor opiniepeilingen.
(2) Daar is nu ophef op Twitter bijgekomen. Sociale media maken
zichtbaar en doorzoekbaar wat vroeger wel gebeurde, maar niet na te
lezen was. Journalisten zijn Twitter gaan gebruiken als gemakkelijke plek
om te zien wat er leeft bij de spreekwoordelijke dorpspomp. Het gesprek
van de dag wordt gevat in een overzichtje van tweets.
(3) Twitter als maatstaf voor de publieke opinie is om diverse redenen
problematisch. Tweets worden zelden geteld of op inhoud of sentiment
geanalyseerd. Meestal volstaat de journalist met een kleine selectie die
de term bloemlezing niet mag dragen. Maar ook als journalisten
systematisch naar tweets zouden kijken, zouden ze de plank misslaan.
Twitteraars zijn namelijk te jong, te hoogopgeleid, te politiek
geïnteresseerd en te vaak man om een representatieve afspiegeling van
de bevolking te vormen. Wat Twitter vindt, staat dus niet gelijk aan wat de
bevolking vindt.
(4) Zelfs als Twitter representatief was én journalisten grondig zouden
analyseren wat er werd gezegd, zijn de resultaten vertekend. Een kleine
groep twitteraars neemt de bulk van de berichtjes op Twitter voor zijn
rekening. Deze luidruchtige minderheid gebruikt meer hashtags, meer
links, mentiont 2) meer mensen en retweet twee keer zo veel als de
zwijgzame meerderheid, zo blijkt uit onderzoek.
(5) Op sociale media worden ervaringen en gevoelens bovendien realtime
geuit. Die hebben niet dezelfde status als een mening. Over elk
willekeurig onderwerp kan wel een aantal verontwaardigde tweets worden
gevonden. Een tweet is bovendien geen opiniestuk. ‘Voelen wat er leeft’ is
niet hetzelfde als het selectief voorlezen van sentimenten.
(6) Zo’n lezing zonder duiding – zonder analyse van thema’s en patronen,
zonder gevolgtrekkingen – vertelt ons niets. Al die verslagjes van de stem
van ‘gewone’ of ‘bekende’ Nederlanders zijn niets meer dan goedkope en
gemakzuchtige vulling. Het kost weinig geld om zulke items te maken en
ze ontberen inhoudelijke waarde.
naar: Linda Duits en Rens Vliegenthart, nrc.nl, 27 december 2014
noot 1 voxpop: afkorting van ‘vox populi’: ‘stem van het volk’; in de journalistiek gebruikt als
term voor interviewtjes met mensen op straat
noot 2 mentiont: noemt
In tekst 3 staat:
‘We worden opgevoed met het idee dat het hebben van een eigen mening
en een individueel geluid belangrijk is.’ (regels 72-75)